W Polsce telefony komórkowe obecne są już od 20 lat. W tym czasie powstało wiele modeli, które do dzisiaj uznawane są za kultowe, a fani gadżetów vintage zrobią wszystko, by je mieć. Porzucą nawet najnowszy model iPhone’a, byle tylko zdobyć upragniony telefon z lat 90. XX wieku, którym będą mogli wyróżnić się w tłumie. Jakie więc są te legendarne modele telefonów komórkowych i w czym tkwi ich fenomen?
- Nokia 3310 — telefon który przetrwał wszystko
- Nokia 5510 — rewolucja w pisaniu wiadomości
- Nokia 6600 — telefon dla biznesu
- Sony Ericsson K800i — kiedy aparat stał się ważniejszy niż rozmowa
- Motorola V3 — gdy styl przeważył nad technologią
Nokia 3310 — telefon który przetrwał wszystko
Kto z nas nie marzył o najbardziej legendarnym modelu telefonu komórkowego, jakim była i jest do tej pory Nokia 3310? Pojawiła się ona w czasach, kiedy ludziom zależało głównie na komunikacji z drugim człowiekiem i opierała się ona jedynie na niezbyt długiej i kosztownej rozmowie lub wymianie zdań w formie pisemnej, najlepiej do 160 znaków ze spacjami. Nic wtedy nie było za darmo. Za każdą minutę przeprowadzonej konwersacji czy za każdego napisanego SMS-a trzeba było wyskoczyć z ciężko zarobionych złotówek.
Nokia 3310 stała się synonimem luksusu. Każdy, kto ją miał mógł szpanować w gronie znajomych grając w legendarnego Snake’a. Model ten okazał się na tyle ikoniczny, że kilka lat temu wznowiono jego produkcję dodając kilka nowoczesnych udogodnień, np. aparat wątpliwej jakości. Żadne nowe modele nie zastąpią jednak niezniszczalnej Nokii 3310, która mogła przetrwać każdy upadek, a nawet i powódź. To właśnie wyjątkowa wytrzymałość obudowy oraz bateria działająca przez niemal tydzień sprawiły, że telefon ten stał się obiektem kultu. Wyświetlacz monochromatyczny o rozdzielczości 84×48 pikseli wystarczał do wyświetlania podstawowych informacji, a pamięć na 250 kontaktów pozwalała przechowywać wszystkie niezbędne numery telefonów bez konieczności zapisywania ich na karcie SIM.
Nokia 5510 — rewolucja w pisaniu wiadomości
W 2001 roku, czyli dokładnie rok po debiucie modelu 3310, na rynku pojawiła się kolejna przełomowa propozycja, czyli Nokia 5510. Wyróżniał ją sam wygląd, a raczej obecność całej klawiatury — każdej literki osobno. Dzięki temu można było pisać SMS-y z prędkością światła, łatwiej było też grać np. w Snake’a.
A oprócz tego można było wspiąć się na wyżyny wirtuozerii i skomponować własny dzwonek! Model ten był pożądany głównie przez młodzież, której rodzice musieli liczyć się z olbrzymimi kosztami za wysyłane wiadomości tekstowe w erze przed rozpowszechnieniem się internetu. Układ klawiatury QWERTY wyprzedził swoją epokę — dopiero kilka lat później smartfony z pełną klawiaturą stały się standardem w segmencie biznesowym. Nokia 5510 oferowała również odtwarzacz MP3 oraz radio FM, co sprawiało że telefon pełnił podwójną rolę — służył do komunikacji, ale także do rozrywki. Wbudowana pamięć pozwalała na przechowywanie kilkudziesięciu utworów muzycznych, co jak na rok 2001 było rozwiązaniem pionierskim.
Nokia 6600 — telefon dla biznesu
Każdy szanujący się biznesmen, który chciał zrobić wrażenie na kontrahentach, musiał mieć Nokię 6600. Jak widać marka ta wiodła prym w projektowaniu rewolucyjnych telefonów. Model 6600 pojawił się w 2003 roku i był bardzo drogi. Wszystko przez nowoczesne wówczas udogodnienia jak kolorowy wyświetlacz, aparat fotograficzny z funkcją zoom, możliwość nagrywania krótkich filmików, a nawet Bluetooth.
To właśnie Nokia 6600 zapoczątkowała erę smartfonów z systemem Symbian, który oferował znacznie więcej niż podstawowe funkcje komunikacyjne. Użytkownicy mogli instalować dodatkowe aplikacje, synchronizować dane z komputerem i korzystać z poczty elektronicznej — funkcje dziś oczywiste, ale w 2003 roku absolutnie przełomowe. Wyświetlacz o przekątnej 2,1 cala i rozdzielczości 176×208 pikseli wyświetlał aż 65 tysięcy kolorów, co zapewniało wyjątkowo jak na tamte czasy ostrą i żywą grafikę. Aparat 0,3 megapiksela pozwalał robić zdjęcia w rozdzielczości 640×480, które można było następnie przesłać przez MMS lub zapisać na karcie pamięci MultiMediaCard o pojemności do 64 MB.
Sony Ericsson K800i — kiedy aparat stał się ważniejszy niż rozmowa
W 2006 roku pojawił się telefon, który odmienił postrzeganie tego urządzenia. Sony Ericsson K800i zapewniał nie tylko podstawowe potrzeby komunikacyjne, ale dawał też możliwość robienia zdjęć i to wcale nie takich złych jak na tamte czasy. Aparat miał rozdzielczość 3,2 mpx z autofokusem, a więc można było nim uchwycić wiele ważnych w życiu wydarzeń z zaskakująco dobrą jak na telefon jakością.
Mało tego, w telefonie był też odtwarzacz mp3, dzięki któremu można było słuchać ulubionej muzyki. Model K800i wyposażono również w funkcję BestPic — automatycznego wyboru najlepszego zdjęcia z serii, co w erze przed edytorami fotograficznymi w smartfonach było rozwiązaniem niezwykle pomocnym. To właśnie ten telefon zapoczątkował trend traktowania komórki jako głównego aparatu fotograficznego. Dodatkowym atutem była klawiatura podświetlana na biało oraz wyświetlacz TFT o przekątnej 2 cali wyświetlający 262 tysiące kolorów. Sony Ericsson K800i obsługiwał także technologię 3G, co pozwalało na znacznie szybszy transfer danych oraz prowadzenie wideorozmów — funkcja wtedy rzadko spotykana w telefonach średniej półki cenowej.
Motorola V3 — gdy styl przeważył nad technologią
Ten model telefonu pokochały wszystkie kobiety. Któż zresztą w tamtych czasach nie chciał mieć niewielkiego, eleganckiego i cieniutkiego telefonu z klapką? To była miła odmiana w porównaniu do wielu modeli Nokii, które nazywano nawet cegłami. Motorola V3 prezentowała się zupełnie inaczej niż inne modele. Wyróżniała się nie tylko atrakcyjnym i nowoczesnym wyglądem, miała też całkiem niezłe parametry jak na tamte czasy, kolorowy wyświetlacz, aparat fotograficzny, a nawet Bluetooth.
Grubość zaledwie 13,9 mm oraz metalowa obudowa wykonana z aluminium sprawiły, że Motorola V3 (znana również jako RAZR) stała się synonimem elegancji i prestiżu. Model ten sprzedał się w ponad 130 milionach egzemplarzy na całym świecie, co czyni go jednym z najpopularniejszych telefonów z klapką wszech czasów. Wielu użytkowników ceniło go nie tyle za funkcjonalność, ile za design i ekskluzywny charakter — to był telefon, którym można było się wyróżnić. Wewnętrzny wyświetlacz o przekątnej 2,2 cala wyświetlał aż 262 tysiące kolorów, a zewnętrzny ekran OLED pozwalał sprawdzić godzinę i powiadomienia bez otwierania klapki. Motorola V3 oferowała także slot na karty pamięci microSD oraz wbudowaną pamięć 5 MB, co pozwalało przechowywać zdjęcia, nagrania wideo oraz pliki muzyczne — była to kwintesencja mobilnego stylu życia połowy pierwszej dekady XXI wieku.
